kinderboek psychische kwetsbaarheid
Harrie Haas is de draad kwijt; over levend verlies, psychische kwetsbaarheid en rouw bij kinderen.
Sommige verhalen ontstaan niet achter een bureau, maar midden in het leven. Harrie Haas is de draad kwijt is zo’n verhaal. Het groeide uit mijn eigen ervaringen binnen ons gezin en de opname van mijn broer in de GGZ. Een periode waarin ik van dichtbij zag wat psychische kwetsbaarheid met een familie doet, en vooral: met kinderen. Want ineens is die belangrijke ander zo ‘anders’ of misschien even helemaal uit beeld.
In veel gezinnen is psychische kwetsbaarheid een stille aanwezigheid. Een ouder, broer, zus of andere naaste die grote pieken en diepe dalen kent, iemand die soms “de draad kwijt” lijkt te zijn… Kinderen voelen dat haarfijn aan, maar woorden ontbreken hen vaak nog. Ze willen hun vragen beantwoord zien.
Dit boek wil precies dát geven: taal, houvast en erkenning.
Psychische kwetsbaarheid brengt een vorm van levend verlies met zich mee. Iemand is er nog, maar niet altijd beschikbaar, voorspelbaar of emotioneel nabij. Voor kinderen kan dat verwarrend, spannend of verdrietig zijn. Zeker wanneer niemand precies uitlegt wat er aan de hand is, iets wat (goedbedoeld) in veel gezinnen gebeurt.
Levend verlies vraagt om woorden, om uitleg en vooral om iemand die luistert.
Dat is precies wat ik kinderen wilde geven met dit verhaal.
Hoe Harrie, Freek en Odelia kinderen helpen woorden te vinden.
In het boek deelt Freek de Eekhoorn zijn zorgen over zijn vriend Harrie Haas met Odelia Uil. Hij vertelt wat er allemaal is gebeurd en hoe hij zich daarbij voelt. Odelia luistert en legt met een zachte metafoor uit wat er aan de hand is.
Kinderen herkennen zich in Freek:
- Ik maak me zorgen
- Ik snap het niet altijd
- Is het mijn schuld?
Het verhaal laat hen ontdekken dat gevoelens er mogen zijn, dat vragen normaal zijn en dat het nooit hun schuld is wanneer iemand ziek wordt.
De rouwtaken van Manu Keirse: hoe kinderen rouwen bij psychische kwetsbaarheid
Hoewel rouw vaak wordt gekoppeld aan overlijden, beschrijft Manu Keirse dat rouw ook gaat over verlies van verwachtingen, nabijheid, gezondheid of veiligheid.
Kinderen die leven met een psychisch kwetsbare ouder bewegen door dezelfde rouwtaken heen:
1. De werkelijkheid onder ogen zien – Freek ziet dat Harrie zich anders gedraagt dan anders: grote pieken en diepe dalen.
2. De pijn van het verlies ervaren – Zorgen, verwarring, spanning: Freek voelt het allemaal en durft het te delen.
3. Aanpassen aan een nieuwe realiteit – Hoe leef je met iemand die soms “de draad kwijt” is? Het verhaal helpt kinderen begrijpen wat er gebeurt. Wie zorgt er nu voor mij? (veiligheid)
4. Het verlies verweven in het leven – Door te praten, te begrijpen en steun te ervaren geef je het kind een bron om uit te putten, stevigheid en balans.
Wat kinderen in de basisschoolleeftijd nodig hebben
Kinderen van 6 tot 12 jaar hebben behoefte aan:
- warmte en veiligheid
- duidelijke taal
- erkenning van hun gevoelens
- uitleg die niet te zwaar is
- iemand die luistert
- een verhaal waarin ze zichzelf herkennen
Een boek dat het gesprek opent
Veel kinderen dragen hun zorgen in stilte. Ze willen hun ouder niet belasten, of ze weten niet hoe ze moeten beginnen.
Een verhaal als dit opent een deur. Het maakt het veilig om te praten. Het laat kinderen voelen dat ze niet de enige zijn.
Voor wie dit boek geschreven is
Voor kinderen die een ouder, broer, zus of andere naaste hebben met een psychische kwetsbaarheid, zoals schizofrenie, een bipolaire stoornis of psychose .
Voor ouders die zoeken naar woorden.
Voor professionals die een ingang willen om het gesprek met het kind te openen.
Voor iedereen die levend verlies wil erkennen.
Mijn wens is dat Harrie Haas is de draad kwijt een zacht beginpunt mag zijn. Een verhaal dat ruimte maakt voor vragen, gevoelens en verbinding. Een verhaal dat kinderen laat voelen dat ze niet alles alleen hoeven te dragen.
